မဟာၐသဒက - နိပါတ်တော်လာ ၄၂၆
မဟာၐသဒက - နိပါတ်တော်လာ ၄၂၆
အစ
ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာနဲ့ ပြည့်စုံတော်မူတဲ့ ဘုရားလောင်းတစ်ပါးဟာ သားသမီးနဲ့တကွ မဟာၐသဒက လို့ခေါ်တဲ့ ရသေ့ကြီးအဖြစ် တည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ရသေ့ကြီးဟာ အလွန်တရာမှ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး၊ အင်အားပြည့်ဝတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အင်အား ကလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှပါတယ်။ ရသေ့ကြီးရဲ့ သီလ နဲ့ ပညာ ကလည်း အတုမရှိ မဟာမြတ်စွမ်းရည်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ တောထဲမှာ သားသမီးငါးဦးနဲ့အတူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သီလမြောက်တဲ့ ဘဝကို ကျင့်သုံးနေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာလည်း ဖခင်ရဲ့ ကောင်းမြတ်သောတရား တွေကို နာယူပြီး၊ သီလ ကို စောင့်ထိန်းကာ၊ ကရုဏာ တရားကို အလယ်ထားပြီး နေထိုင်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဘဝက ရိုးသားဖြောင့်မတ် ပြီး၊ သဘာဝတရား နဲ့ အတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဖြစ်အပျက်
တစ်နေ့သောအခါ၊ ရသေ့ကြီးရဲ့ သားသမီးတွေဟာ တောထဲမှာ အသီးအပွါး တွေ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေ လိုက်ရှာရင်းနဲ့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ကျောက်စိမ်း ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဂူ တစ်ဂူကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဂူထဲမှာ အလင်းရောင် ကလည်း အလွန်တရာမှ တောက်ပ နေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာ ပျော်ရွှင် ဝမ်းမြောက် အံ့သြ အမော တွေ ဖြစ်ကုန်ကြပါတယ်။
“အမေ၊ အဖေရေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ တွေ့ပါပြီ!” လို့ အော်ဟစ်ရင်း အိမ်ကို ပြေးလာကြပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ သားသမီးတွေရဲ့ စကားကို ကြားတော့ အံ့သြ မင်သက် သွားပါတယ်။ “အသင့်သားသမီးတို့၊ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား ဆိုတာ အလွန်တရာမှ တန်ဖိုး ရှိတဲ့ ပစ္စည်း တွေ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အလွန်တရာမှ အန္တရာယ် လည်း များတယ်။ အလွန်တရာမှ မောဟ တဏှာ တွေ တိုးပွား စေနိုင်တယ်။ အလွန်တရာမှ ဆင်းရဲ ဒုက္ခ တွေ ဖြစ်ပေါ် စေနိုင်တယ်။”
သားသမီးတွေကတော့ ဖခင်ရဲ့ စကားကို နားမထောင်ချင်ကြပါဘူး။ သူတို့ဟာ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေရဲ့ တောက်ပ မှု၊ တန်ဖိုး ကြီးမား မှု ကိုပဲ မြင်ကြပါတယ်။
“အဖေ၊ အမေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ ချမ်းသာ သွားမှာပါ။ ဘဝ တစ် ပါး တစ် လျောက် မ လို ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ
— In-Article Ad —
💡သင်ခန်းစာ
ဘုရားလောင်းတော်မြတ်သည် ကောင်းမွန်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ရန်ဆိုသည်မှာ အမှုကြီးများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စစ်ပွဲများကို စီစဉ်ခြင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမဟုတ်၊ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ဘဝ၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များအားလုံးကို ဂရုပြုခြင်း၊ သေးငယ်သော ပြဿနာများကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ပညာဉာဏ်နှင့် တရားမျှတမှုဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းခြင်းတို့ ပါဝင်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တိုးတက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးကြောင်း ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။
ပါရမီ: ပညာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ
518Vīsatinipātaအနန္တနရိယဇာတ်တော်
အနန္တနရိယဇာတ်တော် ပရိသတ်အပေါင်းတို့၊ ယနေ့အခါ ဘုရားရှင်တို့၏ မြတ်သောတရားတော်မြားကို နာယူကြရသည့်အချိန...
💡 ရိုးသားခြင်းနှင့် အမှန်တရားသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားစေပြီး ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ရရှိစေသည်။
159Dukanipātaခွေးဘဝဇာတ်တော်
ခွေးဘဝဇာတ်တော် ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားလောင်းအဖြစ်ကို ခံယူတော်မူခဲ့သော ခွေးတစ်ကောင်သည် အလွန်သစ္စာရှိပြီ...
143Ekanipātaသုမင်္ဂလဇာတ်တော်
သုမင်္ဂလဇာတ်တော်အလွန်တရာ စည်ပင်သာယာသော သာဝတ္ထိပြည်ကြီးတွင် ပဉ္စမင်းအမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မ...
💡 မေတ္တာတရားသည် အလွန်ကြီးမားသော အာနိသင်ရှိသည်။ မေတ္တာတရားဖြင့် အချင်းချင်း ဆက်ဆံပါက ငြိမ်းချမ်းသာယာသော ဘဝကို ရရှိနိုင်သည်။ မေတ္တာတရားသည် ရန်သူကိုပင် မိတ်ဆွေဖြစ်စေနိုင်သည်။
356Pañcakanipātaမဟာဂေါဝိန္ဒဇာတ်တော်
အနစ်နာခံသောမျောက် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့ ပဒေသာပင်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် သာဝက...
💡 အနစ်နာခံခြင်းကား သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်ရခြင်း၏ အစ ဖြစ်၏။
142Ekanipātaမေတ္တာရှင်ဆင်မင်း
မေတ္တာရှင်ဆင်မင်းရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟိမဝန္တာ တောအုပ်ကြီး၌ ဆင်မင်းတစ်ပါး နေထိုင်၏။ ထိုဆင်မင်းကား ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
71Ekanipātaမဟာကုမ္ဘီရဇာတ် (၃)
မဟာကုမ္ဘီရဇာတ် (၃)ရှေးရှေးအခါက မဂဒ၁တိုင်းတွင် မဟာကုမ္ဘီရမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
— Multiplex Ad —